John C. Colemann – Natuurarts, zelf nu symtoomvrij

John Coleman woont in Australië en werd in 1995, op 52-jarige leeftijd, gediagnosticeerd met de ziekte van Parkinson terwijl hij natuurgeneeskunde studeerde. Hij herstelde van alle (ernstige, stadium 4) symptomen van deze ziekte op natuurlijke wijze. Ik had onlangs mailcontact met hem en het gaat, intussen 24 jaar later, naar eigen zeggen nog steeds erg goed met hem!

Zijn nieuwe boek ‘Rethinking Parkinsons Disease’ voorziet degenen die gediagnosticeerd zijn van kennis die nodig is om van hun symptomen van de ziekte van Parkinson te herstellen, met behulp van volledig natuurlijke middelen en methodieken.

Hierna geef ik een samenvatting van een interview dat Prof R. Rogers met John had en heeft opgetekend in zijn boek ‘pioneers of recovery, first set of interviews with 14 pioneers’.

John rookte sinds zijn 9e en toen hij daarmee stopte, ontwikkelde hij de bekende motorische parkinsonverschijnselen. Hij had een woelig leven tot dan toe: hij verloor zijn oudste zoon, raakte in een echtscheiding en was enkele keren werkeloos.

Toen hij de ernstige verschijnselen kreeg in 1995, besefte hij dat er maar 1 manier was ervan te herstellen en dat was het op zich nemen van zijn eigen verantwoordelijkheid. Niemand anders kon dat voor hem doen. Uiteindelijk herstelde hij na veel pijnlijk vallen en opstaan na pakweg 3-en-een-half jaar. Soms gaf hij de hoop op herstel op. Zijn droom om voordat hij zou doodgaan mijn studie natuurgeneeskunde af te ronden, heeft hem doen volhouden. Het feit dat hij alleen woonde en dus alles zelf moest doen, hield hem – hoe pijnlijk soms – in beweging.

John begon dus een studie natuurgeneeskunde. Hij werkte in Melbourne in een groot ziekenhuis als technicien en had dus toegang tot de medische bibliotheek aldaar, aangemoedigd door de medische staf. Hij probeerde diverse soorten (alternatieve) therapiën om te ontdekken wat hem zou helpen. Therapiën die te stevig, te enthousiast waren, hielpen niet, de zachte en voorzichtige wel. Hij focuste daarbij niet op de symptomen an sich, maar op wat ze hem te zeggen hadden. Vervolgens veranderde hij de aspecten in zijn leven die naar zijn idee veranderd moesten worden en vaak verdwenen dan de symptomen. John gelooft niet in genezing, maar wel in het leiden van een gezond en liefdevol leven. Hij mediteert dagelijks, doet elke dag beweegoefeningen en probeert zoveel mogelijk te lachen. Hij eet geen gluten en zuivel, maar wel veel groenten, vis, avocado’s en quinoa. Twee keer per week gebruikt John aqua’s en neemt wat basissupplementen. Hij leeft bewust een rustig leven met tijd voor reflectie, de tuin en gewoon ‘zijn’. Soms is hij te druk met mijn cliënten of drinkt hij te weinig en krijgt hij weer wat verschijnselen.

John beschrijft vervolgens een aantal veelvoorkomende verschijnselen en remedies.

  • Pijn: Magnesium-poeder, Bowen-therapie, homeopatische remedies, oefeningen en lachen.
  • Angst: als dit voorkomt is er altijd een reden voor en ontstaat de angst niet ‘zomaar’. Probeer de reden te ontdekken. Verder helpen bachbloesems, homeopathie, kruidenremedies en voedingssupplementen, meditatie of hulp van een psycholoog of lichaamswerker.
  • Slecht slapen: De oorzaak kan zijn: pijn, restless legs, disbalans tussen serotonine en melatonine, adrenalinegestuurde opwinding (bijv door het kijken naar een spannende film voor het slapen gaan), gebrek aan beweging en buitenlucht overdag. Doe overdag oefeningen, kom veel in de buitenlucht, mediteer voor het slapen gaan en gebruik magnesiumpoeder. homeopatische remedies als coffea en chamomilla en kruidentherapie als passiebloem, hop of Jamaica Dogwood. Vaak zitten we ‘s avonds lang op de bank en kijken tv, voordat we in bed stappen. We zijn dan stijf en liggen niet confortabel. Doe voor het slapen gaan wat yoga streching (ik zelf doe 10 minuten Qigong) of 10 minuten meditatie.
  • Depressie: volgens John is depressie an sich geen parkinson-verschijnsel, maar ontstaat het door de angst die is ontstaan, na het uitspreken van de diagnose door de arts, aangevuld door amgstvoorbeelden die vrienden je vertellen. Wat helpt is yoga, pilatus, tai-chi, tuinieren, bachbloesems, goede voeding, meditaties met affirmaties en visualisaties.
  • Constipatie: drink genoeg water, gebruik vit C en magnesium in poedervorm. Het bevordert de peristaltische beweging. Probeer kruidenremedies, beweeg veel (wandelen, fietsen …), Bowen-therapie, yoga en pilatus
  • Tremoren: maak je er niet druk over, het is een oppervlakkig signaal vanuit het lichaam dat iets niet confortabel voelt. Probeer te ontdekken wat het is. Mediteer en lach. Doe oefeningen en Bowel-therapie. Slechts 60% van de Parkinsons heeft de tremor.

In 2004 verzamelde John data van zijn ervaringen met mensen die hij geholpen had. Maar 4 parkinsons herstelden van alle symptomen, 95% ondervonden verbetering, variërend tussen 10% en 80% vermindering van klachten. Veel van hen konden hun medicatie verminderen of zelfs stoppen.

Onze oude leefstijl heeft ons ziek gemaakt. We moeten deze totaal (alles dus!) veranderen als we beter willen worden, stelt John.

John behandelde een Parkinson die niet voldoende gesteund werd door haar omgebing. Ik probeer deze hierna samen te vatten:

Beatrice is een vrolijke vrouw van middelbare leeftijd met de diagnose Parkinson. Haar leven speelt zich af rondom haar familie. Ze heeft 5 volwassen kinderen, 7 kleinkinderen en is nauw betrokken bij haar kerk. In eerste instantie lijkt haar omgeving bij haar betrokken en is deze ondersteunend. Echter, in een lang intakegesprek bleek dat zich al jarenlang verborgen stress in haar leven had opgestapeld. Ze vertelde dat zij zich verantwoordelijk voelde het gezin bij elkaar te houden, ondanks dat dat soms stroef ging. Elke week nodigde zij al haar kinderen en kleinkinderen uit op een familiediner, dat zij in haar eentje klaarmaakte. Ze paste op haar kleinkinderen, was steeds aan het einde van de dag uitgeput en zag er dan tegenop haar eigen werk de dag erna te doen. Omdat haar symptomen verergerden, kreeg ze moeite het huishouden te doen, familieverplichtingen af te gaan en aandacht aan haar huwelijk te geven. Haar symptomen waren op de Hoehn en Jahrschaal in fase 2.

Zij vertelde: rond haar 20ste was zij geimmigreerd naar Australië en vond het moeilijk de nieuwe, Engelse taal aan te leren. Ze vond het lastig om in haar nieuwe taal haar gevoelens uit te drukken.

Haar man was meegekomen naar het intakegesprek en hoewel hij een plezierige en coöperatieve indruk maakte, viel een sterke controledrang over iedereen en alles op. Hij wilde een snel resultaat zien, opdat zijn vrouw weer de ijverige en altijd-beschikbare vrouw zou worden, die hij al 40 jaar kende.

Beatrice wilde de therapie een kans geven, Zij veranderde haar voeding, droeg wat familieverantwoordelijkheden over op de kinderen, ging wat oefeningen doen en stemde in met wat eenvoudige meditaties. Zij voegde wat supplementen toe aan haar voeding, deed de Aqua Hydration Formule en onderging regelmatig de Bowen-therapie.

We zagen een gemiddelde verbetering van haar symptomen in 6 maanden. Haar man echter was ongeduldig en niet voldoende tevreden over het resultaat. Van hem mocht het sneller gaan.

Beatrice kreeg een homeopatisch ontgiftingsprogramma en 5 maanden later was ze volledig symptoomloos. Ik feliciteerde haar en haar man met dit mooie resultaat en adviseerde haar haar nieuwe leefstijl levenslang voort te zetten.

Vier jaar zag ik haar niet meer. Toen kwam ze trug met haar man en dochter. De symptomen waren teeuggekeerd. Haar leefstijl ook, omdat ze dacht dat ze genezen was en nu weer alles kon. Ze paste weer op, was weer actief in kerkewerk en kookte elke week weer voor alle kinderen en kleinkinderen. Haar neuroloog had gezegd: “zie je wel dat je niet zonder medicijnen kunt”, en gaf haar Levodopa.

Na ons gesprek besloot ze weer haar voeding aan te passen, een detox-kuur te ondergaan, supplementen te nemen en alles te doen wat eerder ook geholpen had. De verbetering ging langzaam, maar na 2 jaar verminderde haar symptomen weer voldoende om langzaam de levodopa af te bouwen. Ze bleef weer een tijd weg.

Weer ruim 2 jaar later kwam ze alweer. Wederom was ze in oude gewoonten teruggevallen en gebruikte ze weer levodopa. Ik benadrukte aan haar en haar familie dat zij niet kon genezen, maar dat zij kan herstellen van haar symptomen als ze er helemaal voor zou gaan en daarin wordt gesteund door haar familie.

Beatrice kwam later nog een keer terug, angstig en heel fragiel. Ze was verdergegaan op de weg van medicatie, omdat de familie wilde dat moeders weer was zoals vroeger en alles deed zoals ze altijd deed. Ze wachtte op een oproep voor een DBS.

De boekschrijver benadrukt na deze casus dat er geen genezing bestaat van een chronische aandoening, dus ook niet van Parkinson. Echter, als we de ziekmakende factoren elimineren kunnen we gezond-zijn terugwinnen en behouden.

Ik vond het een erg goed boek! Het heeft mij geholpen mijn voedingspatroon onder de loep te nemen, naar de stress in mijn leven te kijken en daarin rigoureuze nieuwe keuzes in te maken, op te letten of ik wel voldoende drink per dag (en ik heb geleerd om koffie en alcohol te laten staan) en te beseffen dat zachte massage bij Parkinson (Bowen-therapie) ook helpt en het niet altijd pijn hoeft te doen. En mooi staat er in het boek een casus beschreven van een vrouw die herstelde, nadat ze haar leefpatroon rigoureus had veranderd en later weer terugviel, omdat de oude gewoontes haar weer in hun macht kregen. Zo herkenbaar, het draait dus om omgooien en vervolgens echt volhouden! Een marathon dus.

Zie ook de interessante website van John Coleman: https://www.rethinkingparkinsons.com/ Een aanrader!

Hoewel onderstaand filmpje meer dan 20 jaar oud is, mag ik het plaatsen met toestemming van John. Liever heeft hij echter dat je op zijn website kijkt.