Ik ben Eckhart Tolle-fan en heb zijn beide boeken verslonden (lees: ik denk nu wel 10 x doorgelezen), nadat ik mijn eerste exemplaar 25 jaar terug cadeau kreeg van een goede vriend. En ik heb talloze YouTubes van deze soft-gevoicede leraar beluisterd. Echt een aanrader voor iedereen! Vooral als je ’s nachts niet kan slapen, Tolle’s stem is een hemeltje.<\/p>\n\n\n\n
Mijn eigen inzichten die ik opdeed na het lezen en luisteren van Tolle heb ik gelegd naast de mening van AI, en heeft me gebracht tot het volgende inzicht:<\/p>\n\n\n\n
Angst voor de toekomst:<\/strong><\/p>\n\n\n\n Voor veel mensen met Parkinson raakt angst voor de toekomst aan iets heel fundamenteels: het verlies van vrijheid en zelfstandigheid. Ik denk dat het bij mij vooral raakt aan dat ik bang ben sociale contacten en leuke uitjes kwijt te raken als de ziekte zich verder ontwikkelt en mij meer gaat belemmeren. <\/p>\n\n\n\n Eckhart Tolle schetst het perspectief van 2 naast elkaar bestaande werkelijkheden:<\/p>\n\n\n\n Doemgedachten wegdrukken? Nee!<\/strong><\/p>\n\n\n\n Eckhart Tolle adviseert niet om zulke doemgedachten weg te duwen. Integendeel! Hij zou zeggen: merk op dat je geest deze film afspeelt. Kijk ernaar alsof je een toeschouwer bent van wat je denkt. Dan ontstaat er wat ruimte tussen jou en de angst. Jij bent niet jouw gedachten, je gedachten zouden zomaar weer weg kunnen gaan, terwijl jij blijft bestaan. Voel wat dit met jou doet, doorvoel het. Waar in mijn lichaam voel ik het? Geef de gedachte ruimte zonder haar te analyseren of op te lossen. Merk op dat er een stille aanwezigheid in je is die de angst kan waarnemen. Concentreer je op je ademhaling en probeer je aandacht te richten op het NU, op dit moment en deze plaats waar je bent (zie eventueel onderstaande meditatie). Er is NU alleen maar dit. Je doet wat je kunt doen (medicatie op tijd, trainen, dieet, stressreductie etcetera) en dat is het dan ook. Door zorgen te maken, kun je je toekomst niet veranderen, dus is piekeren gebeurt wel misschien, maar is zinloos.<\/p>\n\n\n\n Op dit moment, los van alle gedachten over morgen, welk probleem heb ik precies n\u00fa? Los dat op, of aarvaard het (verzet je er niet tegen). <\/p>\n\n\n\n Je beseft dat je door het inbeelden van doemgedachten lijdt onder een toekomst die misschien nooit komt of heel anders zal zijn. Want: Parkinson verloopt heel verschillend van persoon tot persoon. Veel mensen blijven, zeker met de juiste behandeling, beweging en gerichte training, jarenlang mobiel. De gedachte “<\/em>ik zal straks niet meer kunnen lopen” voelt misschien als een voorspelling, maar is geen zekerheid.<\/p>\n\n\n\n Ben ik een Parkinsonpatient?<\/strong> <\/p>\n\n\n\n Eckhart Tolle zou waarschijnlijk niet beginnen bij de diagnose Parkinson (want je BENT niet je ziekte, stelt hij. Je hoeft je je er niet mee te identificeren, want juist d\u00e1t maakt bang), maar bij de ervaring van de angst zelf. Je ervaart angst, maar je BENT niet je angst. Zijn centrale boodschap is dat er een verschil is tussen de feitelijke situatie en het verhaal dat de geest erover maakt<\/p>\n\n\n\n Lijden, waardoor komt dat dan?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Het extra mentale lijden ontstaat vaak door verzet tegen wat is, of door voortdurend in de toekomst te leven.<\/p>\n\n\n\n Wat is acceptatie?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Acceptatie is wat anders dan opgeven. Acceptatie betekent voor Tolle: geen innerlijke strijd voeren tegen een werkelijkheid die al bestaat. Je kunt volledig accepteren dat je Parkinson hebt \u00e9n tegelijkertijd:<\/p>\n\n\n\n “De mens lijdt dikwijls het meest, door het lijden dat hij vreest, en nimmer op komt dagen”. <\/p>\n\n\n\n Genoeg getheoretiseerd! Want … hoe doe ik dit concreet?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Bij mij helpt bewust ademhalen (en je daarop concentreren), mediteren, qigong, alle andere soorten bewegen, goede afleiding zoeken, je vooral niet druk maken over wat anderen van jou vinden, leuke dingen doen en stress uit je leven bannen.<\/p>\n\n\n\n Voorbeeld van een meditatie (die ik zelf begeleid nadat mijn groepje ruim een half uur qigong-bewegingen heeft gemaakt):<\/strong><\/p>\n\n\n\n “Ga zitten op je zitbeenknobbels, rug zachtjes recht boven je bekken, adem rustig in … en adem iets langer uit. Adem zo een tijdje rustig door.<\/em><\/p>\n\n\n\n Sluit dan je ogen<\/em><\/p>\n\n\n\n Ga met je aandacht naar je handpalmen, voel de energie in je handpalmen. <\/em><\/p>\n\n\n\n Voel je energie in je voeten, benen, knie\u00ebn, bekkengebied en verplaats je aandacht werveltje voor werveltje via je wervelkolom omhoog naar de bovenkant van je rug. Maak een draaibeweging met je schouders en ontspan je schouders, ontspan je bovenarmen en visualiseer je dat er een klein pingpongballetje onder je oksels zit, dat ervoor zorgt dat er wat afstand is tussen je bovenarmen en je lichaam. Ontspan je ellebogen, onderarmen, polsen en vingers.<\/em><\/p>\n\n\n\n Maak een lichte glimlach op je gezicht. <\/em><\/p>\n\n\n\n Ga met je aandacht naar je onderste nekwervel en beweeg je aandacht werveltje voor werveltje naar de achterkant van je hoofd. Verplaats je aandacht dan naar de binnenkant van je hoofd en trek alle zintuigen naar binnen. <\/em><\/p>\n\n\n\n Maak weer een rustige glimlach op je gezicht.<\/em><\/p>\n\n\n\n Als er gedachten zijn in je hoofd, neem ze rustig waar, kijk ernaar, maar identificeer je er niet mee. Misschien verdwijnen ze of worden ze minder sterk. Misschien nog even niet. Alles is goed. Neem het rustig waar en oordeel niet over wat er gebeurt.<\/em><\/p>\n\n\n\n Maak weer een glimlach<\/em><\/p>\n\n\n\n Laat je aandacht langzaam via je hals zakken naar je hart-long gebied, het gebied waar emoties gevestigd zijn. Voel of er ergens in je lichaam een pijntje, trillinkje, bepaalde onrust, emotie of iets anders is welke jouw aandacht vraagt. Beschouw dat gevoel van pijn of onrust als een goede vriend, ga er zelf rustig naast zitten en sla je arm eromheen als andere goede vriend. Stel het gerust door aan je gevoel te zeggen: “het is goed zo. Nu ben je er, straks ben je misschien weer weg, misschien ook niet, maar voor nu is het goed zo”. En blijf rustig naast het gevoel zitten. Het is goed zo. Adem rustig door.<\/em><\/p>\n\n\n\n Glimlach<\/em><\/p>\n\n\n\n Adem rustig in, en ietsje langer uit.<\/em><\/p>\n\n\n\n Voel de energie die rustig in je hele lichaam stroomt, de energie die jou leven geeft. Jouw lichaam is niet beperkt, maar kan zich verbinden met alles om je heen. De natuur, andere mensen. <\/em><\/p>\n\n\n\n [na paar minuten …] <\/em><\/p>\n\n\n\n Kom met je aandacht weer terug in deze ruimte. Beweeg langzaam je tenen en je vingers, je enkels en je polsen en kom weer langzaam terug met je aandacht in deze ruimte. Open weer je ogen. <\/em><\/p>\n\n\n\n Wrijf je handpalmen warm tegen elkaar en spreid de energie in je handen uit over je gezicht, je wangen, je voorhoofd, je hals. Alsof je ze wast met een washandje. Masseer je beide armen om beurten en klop ze. Doe datzelfde met je beide benen. <\/em><\/p>\n\n\n\n Bedank jezelf en bedank elkaar door met gevouwen handen een respectvolle buiging naar elkaar te maken. Zeg: “Bedankt”<\/em><\/p>\n\n\n\n Is dit de enige en de beste soort meditatie?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Nee! Op deze meditatie zijn talrijke varianten mogelijk: een compassiemeditatie, een open-focusmeditatie, een visualisatie-meditatie, een stiltemeditatie, ademmeditatie en nog veel meer …<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik ben Eckhart Tolle-fan en heb zijn beide boeken verslonden (lees: ik denk nu wel 10 x doorgelezen), nadat ik mijn eerste exemplaar 25 jaar terug cadeau kreeg van een goede vriend. En ik heb talloze YouTubes van deze soft-gevoicede leraar beluisterd. Echt een aanrader voor iedereen! Vooral als je ’s nachts niet kan slapen, … Lees verder Echart Tolle en (angst bij) Parkinson<\/span> \n
Vandaag heb ik een paar leuke afspraken en straks ga ik lekker op zolder een half uur op de hometrainer met een leuke YouTube aan. Vanmiddag de kapper, dat is altijd gezellig en vanavond heb ik een leuke afspraak met wat vrienden. Ik loop dan wel heel voorzichtig, ben bang om te vallen, maar als ik dat uitleg, begrijpen mensen dat bijna altijd wel. En als ze het niet begrijpen, dan is dat ook ok\u00e9. Ik weet niet of ik het zou begrijpen, als ik niet zelf Parkinson heb. Verder? Op dit moment zit ik lekker aan deze blog te werken en staat er een heerlijke kop koffie naast me op de tafel. De ochtendzon schijnt door de hordeur en ik hoor vogels zingen en ons tuinfonteintje vrolijk kletteren. De kat van de buren loert naar een vogeltje dat zich komt badderen in de tuinfontein. Mijn geliefde zit boven te werken en op zolder is momenteel een vriendelijk iemand onze verwarming aan het onderhouden. Theo zegt elke dag wel een keer dat hij voor mij blijft zorgen en dat we leuke dingen blijven doen, ook als het met mij ooit minder gaat. De schat!! We hebben het fijn samen. <\/li>\n\n\n\n
Ik kan op de meest cruciale momenten ‘off’ raken. Straks val ik of kan ik opeens mijn armen niet meer gebruiken en sta ik voor schut. Mensen vinden dat raar en gaan me negeren. Mijn voorstellingsvermogen is enorm: het is de slechte script-schrijver in mij. Ik zie mezelf met een gebroken been in een rolstoel rondrijden en of met pijn thuiszitten, zonder dat nog iemand naar me omkijkt. En wat dan? Wie zijn mijn vrienden dan nog? Ik analyseer me suf en het ene doemscenario na het andere rolt uit mijn brein. Een slechte film. Ik maak een lelijk verhaal en luister naar het gebabbel tussen de hoofdrolspelers. Mijn lichaam reageert erop alsof het verhaal zich nu ook echt afspeelt (het lichaam maakt geen onderscheid tussen wat nu echt is en wat er in je gedachten afspeelt, dus reageert sowieso) en ik kan de doemvoorstelling niet uit mijn brein krijgen. Ik voel me alsof ik de oceaan moet tegenhouden die op het punt staat een lekkende dijk te doorbreken.<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n\n