{"id":8514,"date":"2025-07-04T13:36:02","date_gmt":"2025-07-04T13:36:02","guid":{"rendered":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/?p=8514"},"modified":"2025-07-29T13:47:41","modified_gmt":"2025-07-29T13:47:41","slug":"interview-met-stichting-je-leefstijl-als-medicijn","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/2025\/07\/04\/interview-met-stichting-je-leefstijl-als-medicijn\/","title":{"rendered":"Interview met Stichting Je Leefstijl Als Medicijn:"},"content":{"rendered":"\n

<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"Je<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Leefstijl als antwoord op parkinson \u2013 Marianne voelt zich sterker dan ooi<\/strong>t!<\/p>\n\n\n\n

Na haar parkinsondiagnose schrok Marianne van der Meer van de sombere vooruitzichten. \u201cAlsof ik meteen een plek in het verpleeghuis moest reserveren.\u201d Dankzij een gezondere leefstijl, kwam het niet zover \u2013 ze voelt zich beter dan ooit en vond een nieuwe invulling van haar leven: medepati\u00ebnten inspireren om ook bewuste leefstijlkeuzes te maken.<\/p>\n\n\n\n

\"Qigong<\/figure>\n\n\n\n

Door: Ellis Bloembergen 1 juli 2025<\/p>\n\n\n\n

Al jaren voor de diagnose had Marianne van der Meer (59) \u2013 getrouwd, moeder van vier volwassen kinderen \u2013 een niet-pluisgevoel. Ze werkte als HR-adviseur tot ze in 2016 een burn-out kreeg. \u201cHet paste totaal niet bij mij: ik had altijd eindeloos veel energie. Daarvoor kampte ik lange tijd met een frozen shoulder en viel ik in korte tijd vijftien kilo af. Wat ook gek was: na een voetoperatie herstelde mijn voet niet volledig, ik kon hem niet goed optillen \u2013 een zogenoemde klapvoet.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Na talloze onderzoeken bracht een DAT-scan in 2020 de oorzaak aan het licht: parkinson. Het nieuws zette Marianne\u2019s wereld behoorlijk op zijn kop. Naast verdriet en verwarring, voelde ze grote onzekerheid. \u201cAls je online leest over de vooruitzichten, zakt de moed je in de schoenen. \u201cHet voelde alsof ik meteen een plekje in het verpleeghuis moest reserveren.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Maar Marianne weigerde zich bij dit doemscenario neer te leggen. \u201cEen opmerking van de neuroloog zette me aan het denken. Zij constateerde dat mijn dopaminewaarden sterk waren gedaald, terwijl mijn symptomen mild waren \u2013 volgens de arts strookte dat niet met het gebruikelijke ziektebeeld. Toen dacht ik: blijkbaar spelen er meer factoren mee dan alleen dopamine. Misschien kon ik z\u00e8lf iets doen om het verloop van mijn ziekte te vertragen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Bewust bewegen<\/h2>\n\n\n\n

Marianne begon intensief te lezen over parkinson. Het paste niet bij mij om machteloos af te wachten hoe ik langzaam zou aftakelen. Ook wilde ik niet klakkeloos het medicatievoorschrift van mijn toenmalige neuroloog volgen.<\/p>\n\n\n\n

Ze raakte ge\u00efnspireerd door de aanpak van John Pepper, een in Zuid-Afrika woonachtige Engelsman die al 50 jaar parkinson heeft en zijn symptomen vrijwel volledig onder controle wist te houden. \u201cHij gaat zijn verschijnselen te lijf met \u2018snelwandelen\u2019. Naast zijn wandeltherapie gelooft hij dat parkinson wordt be\u00efnvloed door stress \u2013 hij is zelf gestopt met zijn drukke baan. Ook is hij een voorstander van een positieve levenshouding \u2013 mensen met parkinson moeten volgens hem niet te veel blijven hangen in zelfmedelijden.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Marianne verslond vele boeken over voeding. \u201cVan een mede-parkinsonpati\u00ebnt hoorde ik over de mogelijke voordelen van een ketogeen eetpatroon.<\/a> De vrouw was er lovend over en beweerde zelfs dat ze hierdoor van de parkinson was genezen. Hoewel ik dat moeilijk kon geloven, wekte het mijn nieuwsgierigheid: ik besloot ook ketogeen te gaan eten.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Dagelijks een koude douche<\/h2>\n\n\n\n

Met alle opgedane kennis ontwikkelde Marianne haar eigen leefstijlprogramma. Dat volgt ze nu al enkele jaren. \u201cIk eet ketogeen of carnivoor en doe aan intermitting vasten.<\/a> Ik beweeg veel \u2013 ik wandel dagelijks, fiets regelmatig, doe aan yoga, krachttraining en HIIT (high-intensity interval training). Ook slik ik een aantal supplementen en begin de dag standaard met een koude douche.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Daarnaast werkte Marianne aan een positieve mindset, in lijn met de theorie van Joe Dispenza. \u201cDeze Amerikaanse schrijver stelt dat onze gedachten en emoties directe invloed hebben op onze fysieke conditie. Hij stimuleert parkinsonpati\u00ebnten om oude denkpatronen te doorbreken. Door meditatie, visualisatie en het trainen van positieve gedachten zou het brein een nieuwe, gezondere route in kunnen slaan.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Mediteren en qi gong <\/h2>\n\n\n\n

Marianne: \u201cMediteren is een vast onderdeel van mijn dag geworden. Ook doe ik aan qi gong, een Chinese bewegingsleer met langzame, vloeiende oefeningen die lichaam en geest in balans brengen.\u201d Marianne merkt dat het haar helpt: \u201cAls ik gestresst ben of negatieve gedachten heb, kan ik letterlijk helemaal vastlopen. Dat noemen ze een\u00a0freeze<\/em>. Als ik ontspannen ben, heb ik nauwelijks symptomen. Het doet mentaal ook veel met me: ik wil niet voortdurend aan mijn vreselijke parkinson denken. Daar wordt het leven niet leuker van \u2013 bovendien is het niet alleen maar kommer en kwel. Meestal lukt het me om er op deze positieve manier over te denken.\u201d<\/p>\n\n\n\n

De parkinson betekende voor Marianne ook een spirituele zoektocht. \u201cIk probeer me met mijn ziekte te verzoenen. Zo stelde ik mijzelf niet de vraag waarom \u00eck parkinson kreeg, maar om welke reden. Ik ben ervan overtuigd dat je kunt leren van alles wat je in het leven overkomt.\u201d Of Marianne antwoorden vond? \u201cDeels wel. Voor mijn diagnose was ik altijd aan het rennen en deed ik honderd dingen tegelijk. Dat multitasken lukt niet meer. Ik ben nu minder hard voor mijzelf. Voorheen kon ik me er moeilijk bij neerleggen als iets niet lukte. Dan dacht: \u2018kom op, even doorzetten\u2019. Dat zat heel diep. Nu kan ik het beter accepteren.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Optimistische aard <\/h2>\n\n\n\n

Dankzij haar optimistische aard bleef Marianne niet hangen in wat ze niet meer kon, ze ging juist op zoek naar wat nog w\u00e9l mogelijk was. Haar baan als HR-adviseur moest ze opgeven, maar ze ziet parkinson als een nieuwe levensopdracht die ze op verschillende manieren invult. Om anderen te inspireren, bouwde ze haar eigen website www.vechtentegenparkinson.com. <\/a>Daarop deelt ze ervaringen en staan samenvattingen van de vele boeken die ze las.<\/p>\n\n\n\n

Ook werd ze qi gong-docent \u2013 wekelijks geeft ze les aan andere mensen met parkinson. \u201cDe ziekte gaat er niet van over. Maar door je leefstijl aan te passen voel je je beter. Qi gong helpt tegen stijfheid, verbetert het lopen en je balans, het vermindert angst, stress en depressieve gevoelens. Je wordt er ook mentaal sterker van en helpt tegen slapeloosheid.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Parkinsoncaf\u00e9 <\/h2>\n\n\n\n

Enkele weken geleden kwam ze op het idee om een Parkinsoncaf\u00e9 op te zetten: een ontmoetingsplek waar lotgenoten elkaar \u00e9\u00e9n keer in de twee maanden kunnen ontmoeten en ge\u00efnspireerd raken door sprekers. De gemeente Wijk bij Duurstede, waar Marianne woont, juicht het idee toe. Marianne gelooft sterk in het delen van ervaringen. \u201cPati\u00ebnten doen er idee\u00ebn op en moedigen elkaar aan. Ze voelen dat ze niet alleen staan. We inspireren elkaar enorm.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Zo kreeg Marianne de tip van een lotgenoot om Mucuna pruriens uit te proberen. \u201cDit is een extract van een tropische plant die van nature levodopa (L-dopa) bevat \u2014 de belangrijkste werkzame stof in de meest gebruikte medicijnen voor de ziekte van Parkinson. Ik slik het sinds 2023.\u201d Haar belangstelling werd daarbij gevoed door de Spaanse neuroloog Rafael Maldonado, die is gespecialiseerd in natuurlijke behandelmethoden voor parkinson. Ik kwam met hem in contact en heb drie boeken van hem in het Nederlands mogen vertalen. Samenvattingen\u00a0<\/a>daarvan zijn op mijn site te vinden.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Marianne werd ook oprichter en beheerder van een internationale facebookgroep van parkinsonpati\u00ebnten die Mucuna pruriens slikken, in plaats van het synthetische medicijn. Daardoor heb ik veel internationale contacten en dat is heel leuk.\u201d Haar eigen neuroloog is er niet op tegen. \u201cOfficieel mag ze er niets over adviseren vanwege de richtlijnen waaraan ze zich moet houden, maar dat ze er open voor staat, betekent al heel veel.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Verraderlijke boomwortels<\/h2>\n\n\n\n

Sinds haar diagnose is Marianne groot fan van een gezonde leefstijl. \u201cVoor die tijd sportte ik wel, maar was er niet heel bewust mee bezig. Als je parkinson krijgt, is het verstandig gezonder te gaan leven. Al blijft het voor iedereen een keuze. Er zijn genoeg mensen die gewoon doorgaan zoals altijd, en dat is prima. Ik eet nooit meer een taartje of ijs ofzo. Die vijf minuten eetgeluk wegen voor mij niet op tegen het risico dat ik uit ketose raak. Ook alcohol laat ik meestal staan. Dat is nog het moeilijkst, ik hield wel van een glaasje wijn. Tegenwoordig drink ik een enkele keer een glas whiskey. Dat bevat nauwelijks suiker.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Waar al deze leefstijlaanpassingen toe leiden? \u201cVijf jaar na de diagnose voel ik me beter dan daarvoor. Door mijn leefstijlkeuzes kan ik weer 30 kilometer op een dag lopen\u201d, zegt Marianne. \u201cIk wandel graag in het bos, waar ik zonder problemen over verraderlijke boomwortels stap.\u201d

Het is volgens Marianne moeilijk aan te wijzen wat nu precies werkt. \u201cMaar het g\u00e1\u00e1t goed. En dat is een groot geschenk. Ik ben niet symptoomvrij. De meeste parkinson-symptomen heb ik in meer of mindere mate wel (gehad). Sommige gingen weer weg, andere bleven. Ik heb geen tremor. Ik geloof ook niet dat parkinson te genezen is met een gezonde leefstijl, maar wel dat de je de verschijnselen kunt be\u00efnvloeden en dat je ook met parkinson een leuk en goed leven kunt hebben.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Reisgenotencontact<\/h2>\n\n\n\n

Sinds enige tijd is Marianne nauw betrokken bij de Stichting Je Leefstijl Als Medicijn. Als ambassadeur van het Vertelpunt parkinson, moedigt ze medepati\u00ebnten aan om \u00f2\u00f2k hun verhaal te delen. \u201cDaarmee helpen we de wetenschap \u00e9n andere pati\u00ebnten vooruit.\u201d Ze vindt het contact met andere mensen die met parkinson leven, waardevol.\u201d Marianne heeft het liever niet over lotgenoten. \u201cDat klinkt zo zwaar, alsof je een last moet dragen die je is opgelegd. Ik noem het liever reisgenotencontact \u2013 we maken immers allemaal onze eigen reis, weliswaar via een andere route maar wel met min of meer dezelfde uitdagingen. We delen ons leed, maar ook onze kracht, idee\u00ebn en hoop.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Leefstijl als antwoord op parkinson \u2013 Marianne voelt zich sterker dan ooit! Na haar parkinsondiagnose schrok Marianne van der Meer van de sombere vooruitzichten. \u201cAlsof ik meteen een plek in het verpleeghuis moest reserveren.\u201d Dankzij een gezondere leefstijl, kwam het niet zover \u2013 ze voelt zich beter dan ooit en vond een nieuwe invulling van … Lees verder Interview met Stichting Je Leefstijl Als Medicijn:<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-8514","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8514","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8514"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8514\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8536,"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8514\/revisions\/8536"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8514"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8514"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vechtentegenparkinson.com\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8514"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}