Oftewel Mindfull Power Walking<\/p>\n\n\n\n
Dit doe ik elke ochtend met het doel om de aanmaak van het lichaamseigen eiwit GDNF (Glialcell Derived Neurotrophic Factor) in mijn brein te bevorderen. GDNF is een soort reparatiekit van kapotte neuronen, vooral in de Substantia Nigra. Zie het artikel over John Pepper en Dr. Norman Doidge.<\/a> John Pepper – inmiddels 90 – snelwandelde tot voor kort om de andere dag een uur, en dus niet elke dag, om zijn beenspieren tijd te geven om te herstellen. Hij haalde ooit het tempo van 7 km per uur. Ik zelf zit nu iets boven de 6 km per uur, maar wandel in principe (wel) elke dag ruim een uur 6 of 7 kilometer. <\/p>\n\n\n\n De snelwandel-methode is wijd-verbreid in Parkinson-land en ik las in het boek van Dr. Robert Rogers<\/a> dat de door hem ge\u00efnterviewde psychiater Dr. Christian Hagerseth, die op 69-jarige leeftijd de diagnose Parkinson kreeg, deze methode Mindful Power Walking<\/mark> noemt. Een mooie term die ik graag van hem overneem. <\/p>\n\n\n\n Lees ook het artikel van Prof Dr. Karen Raphael<\/a> over hoe zij als ervaringsdeskundige veel baat heeft bij loopbandtraining. <\/p>\n\n\n\n Snelwandelen is veel moeilijker en daardoor voor het brein effectiever dan trainen op de crosstrainer of op een loopband, stelt John Pepper. De loopbewegingen bij de ziekte van Parkinson gaan namelijk niet meer automatisch goed, dus er komt naast bewegen ook veel denkwerk kijken bij snelwandelen. Ik bedoel met dat denkwerk het letten op je loophouding (zie bewust bewegen<\/a> en het filmpje van John Pepper hieronder tussen 1.44 en 4.08). Daarnaast vergt buiten wandelen vaardigheden als opletten (op verkeer, stoeprandjes, oneffen ondergrond, op andere mensen en vooral hun honden! ) en je in wijdere omgeving bepalen. Pepper noemt dit een verrijkte omgeving. Ik ervaar het buiten wandelen ook als goede oefening in het verbeteren van balans. <\/p>\n\n\n\n Heb je tijdens het lopen last van pijnlijke, over elkaar heen gevouwen klauwtenen? Ik hoorde van andere Parkinsons dat het helpt om dan op zwaardere schoenen te lopen, of juist lichtere, op ongelijk oppervlak (gras) te lopen, op blote voeten of om even een stukje te rennen. Ikzelf probeer dan bij elke stap bij het neerzetten van mijn voet bewust mijn tenen te strekken. Meestal verdwijnt de teen\/voetkramp dan in een kwartier. Last van kramp in nek en schouders bij de start verdwijnt vaak ook in een kwartier. <\/p>\n\n\n\n Ik luister tijdens de wandeling naar opzwepende disco-muziek met een beat per minute van 115. Zie blog.<\/a><\/p>\n\n\n\n En schoenen? John Pepper loopt op tennisschoenen. Ik begon op hardloopschoenen. Ging goed, maar na 2 jaar ontwikkelde ik beginnende hielspoor. Met wat oefeningen van de fysio, zooltjes en nieuwe, stevige wandelschoenen was de kwaal snel voorbij. Wist je trouwens dat in de loop van je leven je voeten wat uitzakken en daardoor groter worden? De maat wandelschoenen die ik nu heb, is een maat die ik nog nooit heb gehad! Heel confronterend.<\/p>\n\n\n\n Het filmpje hierna – hoe loop je bewust – plaats ik met de toestemming van John Pepper.<\/p>\n\n\n\n