Voordat ik de diagnose kreeg, merkte ik dat bepaalde bewegingen niet meer vanzelf gingen. Ik had bijvoorbeeld het idee dat mijn linkerbeen een andere lengte had dan mijn rechter (en dat mijn loopgang eruit moest zien als die van een kip) en dat ik mijn linkerbeen en -arm met mijn verstand moest aansturen. Ik voelde me net een bionische pop. Nu snap ik hoe het komt dat ik het gevoel heb a-symetrisch te zijn en te lopen, mijn linkervoet een beetje klapt als ik hem neerzet, mijn stem (soms) zacht en hees is, de koelkastdeur niet meer sluit als ik hem dicht doe, deodorant opdoen moeilijk is, een conversatie tijdens het eten vaak resulteert in een catastrofale verslik-bui en ik een takelwagen nodig heb om uit de auto te komen.<\/p>\n\n\n\n
De LSVT (Lee Silverman Voice Treatment) BIG therapie is overgewaaid uit Amerika. Deze richt zich niet op het genezen van de ziekte van Parkinson, maar op de mogelijkheden van functioneel herstel van de versnelde vermindering van automatische beweging die bij de ziekte van Parkinson optreedt. Via neuroplasticiteit. Pati\u00ebnten met Parkinson gaan voor het oog normaler bewegen als zij met de juiste begeleiding leren naar hun gevoel overdreven bewegingen te maken, bijvoorbeeld grote stappen te zetten, hard te gaan praten en een echte BIG-smile op te zetten. De Nederlandse revalidatiearts Willem Oudegeest <\/a>legt uit hoe de revalidatietechniek LSVT kan helpen bij Parkinson. Ook in het artikel over John Pepper <\/a>en snelwandelen <\/a>op deze website staat daar het \u00e9\u00e9n en ander over uitgelegd.<\/p>\n\n\n\n Vertaald naar mijzelf:<\/p>\n\n\n\n Lopen<\/strong><\/mark><\/p>\n\n\n\n Als ik er niet bij nadenk, is mijn loopbeweging als eerdergenoemde kip. Als ik niet bewust loop, strek ik mijn linkerbeen bij de knie onvoldoende, trek ik mijn tenen niet voldoende naar boven als ik mijn voet optil bij de stap en land ik niet goed op mijn hak (maar op mijn voet). Dit is de dynamiek achter de dropvoet. Nooit bij stilgestaan overigens. Daarnaast beweegt mijn linkerarm niet vanzelf mee, maar klemt hij zo stijf als de veer van een opgespannen muizenval tegen mijn lichaam en voelt mijn schouder een vastgeroest scharnier. Mijn in Parkinson gespecialiseerde fysiotherapeut heeft me gewezen op deze houding en heeft filmpjes gemaakt van mijn foute looppatroon. Ooh, echt, wat erg! Maar niet getreurd, je kunt lopen opnieuw aanleren, vertelt ze me. Dat is beter voor alle gewrichten ook. Dit bewuste lopen vergt een mega concentratie en het aanleren van de Griekse taal lijkt me niet moeilijker. Maar … het gaat weer goed en al bewust lopende ontwikkel ik nu nieuwe neuropaden in mijn brein, is de achterliggende gedachte. Naast het lopen een diepgaand gesprek voeren (vooral het opletten wat je beter niet kunt zeggen, oei! :-)) blijft echter nog een echte (intellectuele) uitdaging. Dat is multi-tasken en dat gaat niet meer zo goed.<\/p>\n\n\n\n Hoe loop ik dan goed? Ik moet mijn linkervoet bewust neerzetten: mijn hak eerst, mijn been\/knie strekken bij het neerzetten van de voet en de voet bewust afwikkelen. Mijn linkerarm bewust meebewegen, ook naar achteren (grote bewegingen volgens het concept van LSVT<\/a>, ik voel me een clown als ik loop), mijn schouders bewust rechtop houden, schouderspieren ontspannen en intussen proberen te glimlachen. Het filmpje helemaal onderaan de pagina over snelwandelen<\/a> laat je zien hoe John Pepper dat doet. <\/p>\n\n\n\n Praten<\/strong><\/mark><\/p>\n\n\n\n Mijn stem klinkt vooral bij stress hees, alsof er een panty over mijn stembanden heen zit. Dat kan best irritant zijn. Wist ik veel dat dat aan de Parkinson lag. Ik heb nu een heel goede logopedist die me leert om wat harder en met een lagere toonhoogte te praten. Kennelijk kan ook een stemband verstijven. Parkinson smult ervan als ik hoog, zachtjes en snel praat, zegt ze. <\/p>\n\n\n\n Ik vond op Youtube een mooie uitleg van Howard Shifke over hoe je je stem kunt trainen. Ik plaats het hierna met zijn toestemming:<\/p>\n\n\n\n